Wtorek po 2 Niedzieli Wielkiego Postu

Szukanie Boga musi się oprzeć na cnotach pokory i ufności. Brakiem tych cnót grzeszyli faryzeusze (ewangelia). Natomiast wdowa z Sarepty okazała heroiczne posłuszeństwo Prorokowi i ufność Bogu (lekcja). W modlitwach mszalnych wyznajemy wiarę, że nasze uświęcenie jest dziełem Boga (kolekta, sekreta, pokomunia), i ufność w pomoc Jego łaski (antyfona na wejście, graduał, antyfona na komunię).

Introit

Introitus

Ps 26:8; 26:9
Do Ciebie mówi serce moje, oblicze moje Cię szuka, szukam, o Panie, Twojego oblicza; oblicza Twego nie kryj przede mną.
Ps 26:1
Pan światłością i zbawieniem moim, kogóż mam się lękać?
Chwała Ojcu…
Do Ciebie mówi serce moje, oblicze moje Cię szuka, szukam, o Panie, Twojego oblicza; oblicza Twego nie kryj przede mną.

Ps 26:8; 26:9
Tibi dixit cor meum, quæsívi vultum tuum. vultum tuum, Dómine, requíram: ne avértas fáciem tuam a me.
Ps 26:1
Dóminus illuminátio mea, et salus mea: quem timébo?
Glória Patri…
Tibi dixit cor meum, quæsívi vultum tuum. vultum tuum, Dómine, requíram: ne avértas fáciem tuam a me.

Kolekta

Oratio

Prosimy Cię, Panie, wspomagaj nas miłościwie w zachowaniu świętej wstrzemięźliwości, abyśmy poznawszy za Twoją sprawą, co nam czynić należy, przy Twojej pomocy to wypełniali.
Przez Pana…

Pérfice, quǽsumus, Dómine, benignus in nobis observántiæ sanctæ subsídium: ut, quæ te auctóre faciénda cognóvimus, te operánte impleámus.
Per Dominum…

Lekcja

Lectio

Czytanie z Księgi Królewskiej.
1 Krl 17:8-16
W one dni: Stało się słowo Pańskie do Eliasza Tesbitczyka mówiąc: «Wstań a idź do Sarepty Sydończyków, i będziesz tam mieszkał, bom tam rozkazał niewieście wdowie, aby cię żywiła». Wstał i poszedł do Sarepty. A gdy przyszedł do bramy miejskiej, ukazała mu się niewiasta wdowa, zbierająca drewna, i zawołał na nią, i rzekł do niej: «Daj mi trochę wody w naczyniu, żebym się napił». A gdy ona szła, aby przynieść, zawołał za nią mówiąc: «Przynieś proszę i skibkę chleba w ręce twojej». Ona odpowiedziała: «Żyje Pan, Bóg twój, że nie mam chleba, jeno tyle mąki w garncu, ile się w garści zmieścić może, i troszkę oliwy w bańce; oto zbieram dwa drewna, żebym weszła i uczyniła go sobie i synowi swemu, żebyśmy zjedli i pomarli». Rzekł do niej Eliasz: «Nie bój się, ale idź i uczyń, jakoś rzekła; wszakże mnie pierwej uczyń z tej trochy mąki chleb podpłomny mały i przynieś do mnie, a sobie i synowi swemu potem uczynisz. A to mówi Pan, Bóg Izraelów: Garniec mąki nie ustanie ani bańki oliwy nie ubędzie aż do dnia, którego Pan da deszcz na ziemię». Ona poszła i uczyniła według słowa Eliaszowego; i jadł on i ona, i dom jej. I od owego dnia garniec mąki nie ustał i bańki oliwy nie ubyło według słowa Pańskiego, które rzekł przez usta Eliasza.

Léctio libri Regum.
3 Reg 17:8-16
In diébus illis: Factus est sermo Dómini ad Elíam Thesbíten, dicens: Surge et vade in Saréphta Sidoniórum, et manébis ibi: præcépi enim ibi mulíeri víduæ, ut pascat te. Surréxit et ábiit in Saréphta. Cumque venísset ad portam civitátis, appáruit ei múlier vídua cólligens ligna, et vocávit eam, dixítque ei: Da mihi páululum aquæ in vase, ut bibam. Cumque illa pérgeret, ut afférret, clamávit post tergum ejus, dicens: Affer mihi, óbsecro, et buccéllam panis in manu tua. Quæ respóndit: Vivit Dóminus, Deus tuus, quia non habeo panem, nisi quantum pugíllus cápere potest farínæ in hýdria, et páululum ólei in lécytho: en, collige duo ligna, ut ingrédiar, et fáciam illum mihi et fílio meo, ut comedámus et moriámur. Ad quam Elías ait: Noli timére, sed vade, et fac, sicut dixísti: verúmtamen mihi primum fac de ipsa farínula subcinerícium panem párvulum, et affer ad me: tibi autem et fílio tuo fácies póstea. Hæc autem dicit Dóminus, Deus Israël: Hýdria farínæ non defíciet, nec lécythus ólei minuétur, usque ad diem, in qua Dóminus datúrus est plúviam super fáciem terræ. Quæ ábiit, et fecit juxta verbum Elíæ: et comédit ipse et illa et domus ejus: et ex illa die hýdria farínæ non defécit, et lécythus ólei non est imminútus, juxta verbum Dómini, quod locútus fúerat in manu Elíæ.

Graduał

Graduale

Ps 54:23; 54:17; 54:18; 54:19
Złóż troskę swoją na Pana, On sam cię podtrzyma.
℣. Kiedy wołałem do Pana, wysłuchał głosu mego przeciw tym, co na mnie nastają.

Ps 54:23; 54:17; 54:18; 54:19
Jacta cogitátum tuum in Dómino, et ipse te enútriet.
℣. Dum clamárem ad Dóminum, exaudívit vocem meam ab his, qui appropínquant mihi.

Ewangelia

Evangelium

Ciąg dalszy ☩ Ewangelii świętej według Mateusza.
Mt 23:1-12
Onego czasu rzekł Jezus do rzesz i do uczniów swoich, mówiąc: «Na stolicy Mojżeszowej zasiedli uczeni w Piśmie i faryzeusze. Wszystko tedy, cokolwiek by wam powiedzieli, zachowujcie i czyńcie, ale według uczynków ich nie postępujcie: mówią bowiem, a nie czynią. Bo wiążą ciężkie i nieznośne brzemiona i nakładają na barki ludzkie, a palcem swym nie chcą ich ruszyć. Wszystkie też sprawy swe czynią, aby byli widziani od ludzi. Powiększają bowiem filakterie swe i wydłużają kraj szat swoich. Chętnie też zajmują pierwsze miejsca na ucztach i w synagogach, a lubią pozdrowienia na rynku i aby ich ludzie Rabbi nazywali. Wy zaś nie chciejcie, by was nazywano nauczycielami, albowiem jeden jest Nauczyciel wasz, a wy wszyscy braćmi jesteście. Ani ojcem nie nazywajcie nikogo na ziemi, jeden jest bowiem Ojciec wasz, który jest w niebiesiech. Ani się nie nazywajcie nauczycielami, jeden jest bowiem Nauczyciel wasz, Chrystus. Kto większy między wami, sługą waszym będzie. A kto by się wywyższał, będzie poniżony, a kto by się uniżał, wywyższony będzie».

Sequéntia ☩ sancti Evangélii secúndum Matthǽum.
Matt 23:1-12
In illo témpore: Locútus est Jesus ad turbas et ad discípulos suos, dicens: Super cáthedram Moysi sedérunt scribæ et pharisǽi. Omnia ergo, quæcúmque díxerint vobis, serváte et fácite: secúndum ópera vero eórum nolíte fácere: dicunt enim, et non fáciunt. Alligant enim ónera grávia et importabília, et impónunt in húmeros hóminum: dígito autem suo nolunt ea movére. Omnia vero ópera sua fáciunt, ut videántur ab homínibus: dilátant enim phylactéria sua, et magníficant fímbrias. Amant autem primos recúbitus in cenis, et primas cáthedras in synagógis, et salutatiónes in foro, et vocári ab homínibus Rabbi. Vos autem nolíte vocári Rabbi: unus est enim Magíster vester, omnes autem vos fratres estis. Et patrem nolíte vocáre vobis super terram, unus est enim Pater vester, qui in cœlis est. Nec vocémini magístri: quia Magíster vester unus est, Christus. Qui major est vestrum, erit miníster vester. Qui autem se exaltáverit, humiliábitur: et qui se humiliáverit, exaltábitur.

Antyfona na Ofiarowanie

Offertorium

Ps 50:3
Zmiłuj się nade mną, Panie, w wielkim miłosierdziu Twoim; zgładź, Panie, nieprawość moją.

Ps 50:3.
Miserére mei, Dómine, secúndum magnam misericórdiam tuam: dele, Dómine, iniquitátem meam.

Sekreta

Secreta

Panie, dokonaj w nas łaskawie przez te tajemnice dzieła uświęcenia: oczyść nas z błędów ziemskich i doprowadź do nagrody niebieskiej.
Przez Pana…

Sanctificatiónem tuam nobis, Dómine, his mystériis operáre placátus: quæ nos et a terrénis purget vítiis, et ad cœléstia dona perdúcat.
Per Dominum…

Prefacja

Prefatio

Prefacja Wielkopostna
Zaprawdę godne to i sprawiedliwe, słuszne i zbawienne, abyśmy zawsze i wszędzie Tobie składali dziękczynienie, Panie, Ojcze święty, wszechmogący, wieczny Boże:
Ty przez post ciała uśmierzasz wady, podnosisz ducha, udzielasz cnoty i nagrody, przez Chrystusa, Pana naszego.
Przez Niego majestat Twój chwalą Aniołowie, uwielbiają Państwa, z lękiem czczą Potęgi. A wspólnie z nimi w radosnym uniesieniu sławią Niebiosa, Moce niebieskie i błogosławieni Serafini. Z nimi to, prosimy, dozwól i naszym głosom wołać w pokornym uwielbieniu:

de Quadragesima
Vere dignum et justum est, æquum et salutáre, nos tibi semper et ubíque grátias ágere: Dómine, sancte Pater, omnípotens ætérne Deus: Qui corporáli ieiúnio vítia cómprimis, mentem élevas, virtútem largíris et prǽmia: per Christum Dóminum nostrum. Per quem majestátem tuam laudant Angeli, adórant Dominatiónes, tremunt Potestátes. Cæli cælorúmque Virtútes, ac beáta Séraphim, sócia exsultatióne concélebrant. Cum quibus et nostras voces, ut admítti iúbeas, deprecámur, súpplici confessióne dicéntes:

Antyfona na Komunię

Communio

Ps 9:2-3
Opowiem wszystkie cudowne dzieła Twoje, będę się cieszyć i radować Tobą, śpiewać imieniu Twemu, o Najwyższy.

Ps 9:2-3
Narrábo ómnia mirabília tua: lætábor, et exsultábo in te: psallam nómini tuo, Altíssime.

Pokomunia

Postcommunio

Spraw, prosimy Cię, Panie, abyśmy przez wierne posłuszeństwo Twoim przykazaniom stali się godnymi świętych darów.
Przez Pana…

Ut sacris, Dómine, reddámur digni munéribus: fac nos tuis, quǽsumus, semper obœdíre mandátis.
Per Dominum…

Modlitwa nad ludem

Super populum


Módlmy się.
Pochylcie głowy wasze przed Bogiem.
Daj się przejednać, Panie, naszymi modłami i ulecz choroby dusz naszych, abyśmy otrzymawszy przebaczenie, zawsze się cieszyli Twoim błogosławieństwem.
Przez Pana…

Oratio super populum
Orémus.
Humiliáte cápita vestra Deo.
Propitiáre, Dómine, supplicatiónibus nostris, et animárum nostrárum medére languóribus: ut, remissióne percépta, in tua semper benedictióne lætámur.
Per Dominum…