Czwartek po 4 Niedzieli Wielkiego Postu

Lekcja i ewangelia opowiadają o matce opłakującej jedynego syna to obraz Kościoła opłakującego śmierć duchową spowodowaną przez grzech. W obydwu wypadkach następuje cudowne wskrzeszenie, obraz odrodzenia dusz w sakramentach Chrztu i Pokuty, które przynosi Wielkanoc. Wspomnienie Św. Cyryla Jerozolimskiego, Biskupa, Wyznawcy i Doktora Kościoła. Przed wyniesieniem na biskupstwo św. Cyryl zajmował się przygotowywaniem katechumenów do Chrztu. Zachowało się 24 jego katechez które są świadectwem wiary Kościoła w IV wieku. Jako biskup Jerozolimy bronił bóstwa Chrystusa przeciw błędom ariańskim. Sześć lat przeżył na wygnaniu (ewangelia). Brał udział w Soborze w Konstantynopolu (r. 381), na którym potępiono arianizm. Umarł w roku 386.

Introit

Introitus

Ps 104:3-4
Niech się weseli serce szukających Pana, szukajcie Pana i umacniajcie się, szukajcie zawsze Jego oblicza.
Ps 104:1
Chwalcie Pana i wzywajcie Jego imienia: dzieła Jego głoście wśród narodów.
Chwała Ojcu…
Niech się weseli serce szukających Pana, szukajcie Pana i umacniajcie się, szukajcie zawsze Jego oblicza.

Ps 104:3-4.
Lætétur cor quæréntium Dóminum: quærite Dóminum, et confirmámini: quærite fáciem ejus semper.
Ps 104:1
Confitémini Dómino, et invocáte nomen ejus: annuntiáte inter gentes ópera ejus.
Glória Patri…
Lætétur cor quæréntium Dóminum: quærite Dóminum, et confirmámini: quærite fáciem ejus semper.

Kolekta

Oratio

Wszechmogący Boże, spraw, prosimy, niech święta służba napełnia nas radością, gdy umartwiamy się, zachowując nakazane posty, abyśmy poskromiwszy ziemskie pożądania łatwiej pojęli prawdy niebieskie.
Przez Pana…

Præsta, quǽsumus, omnípotens Deus: ut, quos jejúnia votíva castígant, ipsa quoque devótio sancta lætíficet; ut, terrénis afféctibus mitigátis, facílius cœléstia capiámus.
Per Dominum…

Kolekta wspomnienia

Commemoratio Oratio

Wspomnienie Św. Cyryla Jerozolimskiego, Biskupa, Wyznawcy i Doktora Kościoła
Prosimy Cię, wszechmogący Boże, przez wstawiennictwo świętego Biskupa Cyryla, daj nam poznać Ciebie, jedynego prawdziwego Boga i posłanego przez Ciebie Jezusa Chrystusa, abyśmy na zawsze zostali zaliczeni między owce, które słuchają Jego głosu.
Przez tegoż Pana…

Commemoratio S. Cyrilli Episcopi Hierosolymitani Ecclesiæ Doctoris
Da nobis, quǽsumus, omnípotens Deus, beáto Cyríllo Pontífice intercedénte: te solum verum Deum, et quem misísti Jesum Christum ita cognóscere; ut inter oves, quæ vocem ejus áudiunt, perpétuo connumerári mereámur.
Per eúndem…

Lekcja

Lectio

Czytanie z Księgi Królewskiej.
4 Krl 4:25-38
Elizeusz kładący się na zwłoki zmarłego chłopca, by go wskrzesić, jest typem Chrystusa, który uniżył się aż do śmierci, aby nam wysłużyć zmartwychwstanie.
W one dni: Niewiasta z Sunam przybyła do Elizeusza na górę Karmel. A gdy ją ujrzał mąż Boży z naprzeciwka i rzekł do Giezego, swego sługi: «Oto Sunamitka owa! Idź tedy naprzeciw niej i powiedz jej: Czy dobrze się powodzi mężowi twemu i synowi twemu?» A ona odpowiedziała: «Dobrze». A gdy przyszła do męża Bożego na górę, uchwyciła się nóg jego; i przystąpił Giezy, aby ją odsunął od niego. I rzekł człowiek Boży: «Daj jej pokój, bo dusza jej w gorzkości jest, a Pan zataił przede mną i nie oznajmił mi». A ona mu rzekła: «Czy to prosiłam syna u pana mego? Czym ci nie mówiła: Nie śmiej się ze mnie?» A on rzekł do Giezego: «Przepasz biodra twoje i weźmij laskę w rękę twoją, a idź. Jeśli cię spotka człowiek, nie pozdrawiaj go, a jeśli cię kto pozdrowi, nie odpowiadaj mu; i położysz laskę moją na oblicze dziecięcia». A matka dziecięcia rzekła: «Żyje Pan i żyje dusza twoja, nie opuszczę ciebie!» Wstał tedy i poszedł za nią.
A Giezy uprzedził ich i położył laskę na obliczu dziecięcia, i nie było głosu ani czucia; i wrócił się naprzeciw niego, i powiedział mu mówiąc: «Nie wstało dziecię». Wszedł tedy Elizeusz do domu, a owo dziecię umarłe leżało na łóżku jego. A wszedłszy, zamknął drzwi za sobą i za dziecięciem i modlił się do Pana. I wstąpił, i położył się na dziecięciu, i położył usta swe na usta jego i oczy swe na oczy jego, i ręce swe na ręce jego, i nachylił się na nie. i zagrzało się ciało dziecięcia. A on wróciwszy się przeszedł się po domu raz tam i sam; i wstąpił, i położył się na nim; i ziewnęło dziecię siedemkroć, i oczy otwarło. A on zawoławszy Giezego rzekł mu: «Zawołaj tę Sunamitkę!» A ona wezwana weszła do niego. Rzekł: «Weźmij syna swego!» Przyszła ona i upadła do nóg jego, i pokłoniła się do ziemi, i wzięła syna swego, i wyszła. A Elizeusz wrócił się do Galgala.

Léctio libri Regum
4 Reg 4:25-38
In diébus illis: Venit múlier Sunamítis ad Eliséum in montem Carméli: cumque vidísset eam vir Dei e contra, ait ad Giézi púerum suum: Ecce Sunamítis illa. Vade ergo in occúrsum ejus, et dic ei: Recte ne ágitur circa te, et circa virum tuum, et circa fílium tuum? Quæ respóndit: Recte. Cumque venísset ad virum Dei in montem, apprehéndit pedes ejus: et accéssit Giézi, ut amovéret eam. Et ait homo Dei: Dimítte illam: ánima enim ejus in amaritúdine est, et Dóminus celávit a me, et non indicávit mihi. Quæ dixit illi: Numquid petívi fílium a dómino meo? Numquid non dixi tibi: Ne illúdas me? Et ille ait ad Giézi: Accínge lumbos tuos, et tolle báculum meum in manu tua, et vade. Si occurrérit tibi homo, non salútes eum: et si salutáverit te quíspiam, non respóndeas illi: et pones báculum meum super fáciem púeri. Porro mater pueri ait: Vivit Dóminus et vivit ánima tua, non dimíttam te. Surréxit ergo, et secútus est eam. Giézi autem præcésserat ante eos, et posúerat báculum super fáciem púeri, et non erat vox neque sensus: reversúsque est in occúrsum ejus, et nuntiávit ei, dicens: Non surréxit puer. Ingréssus est ergo Eliséus domum, et ecce, puer mórtuus jacébat in léctulo ejus: ingressúsque clausit óstium super se et super púerum: et orávit ad Dóminum. Et ascéndit, et incúbuit super púerum: posuítque os suum super os ejus, et óculos suos super óculos ejus, et manus suas super manus ejus: et incurvávit se super eum: et calefácta est caro púeri. At ille revérsus, de ambulávit in domo, semel huc atque illuc: et ascéndit et incúbuit super eum: et oscitávit puer sépties, aperuítque oculos. At ille vocávit Giézi, et dixit ei: Voca Sunamítidem hanc. Quæ vocáta ingréssa est ad eum. Qui ait: Tolle fílium tuum. Venit illa, et córruit ad pedes ejus, et adorávit super terram: tulítque fílium suum, et egréssa est, et Eliséus revérsus est in Gálgala.

Graduał

Graduale

Ps 73:20, 19, 22
Wejrzyj, o Panie, na Twoje przymierze: o życiu Twych ubogich nie zapominaj na wieki.
℣. Powstań, o Panie, prowadź sprawę Twoją: wspomnij na zniewagę Twych sług.

Ps 73:20, 19, 22
Réspice, Dómine, in testaméntum tuum: et ánimas páuperum tuórum ne obliviscáris in finem.
℣. Exsúrge, Dómine, júdica causam tuam: memor esto oppróbrii servórum tuórum.

Ewangelia

Evangelium

Ciąg dalszy ☩ Ewangelii świętej według Łukasza.
Łk 7:11-16
Boleść Matki-Kościoła, który opłakuje swe dzieci pogrążone w grzechu śmiertelnym, wzrusza Zbawiciela i sprowadza łaskę zmartwychwstania dusz.
Onego czasu: Szedł Jezus do miasta, które zowią Naim, a z Nim szli uczniowie Jego i rzesza wielka. A gdy się przybliżył do bramy miejskiej, oto wynoszono umarłego, jedynaka matki jego, a ta była wdową, i liczna rzesza miejska szła z nią. A gdy ją ujrzał Pan, ulitował się nad nią i rzekł jej: «Nie płacz». I przystąpił, i dotknął się mar (a ci, co nieśli, stanęli). I rzekł: «Młodzieńcze, tobie mówię, wstań!» I usiadł umarły, i począł mówić, i oddał go matce jego.
A wszystkich zdjął strach i wielbili Boga mówiąc: «Prorok wielki powstał wśród nas, a Bóg nawiedził lud swój».

Sequéntia ☩ sancti Evangélii secúndum Lucam
Luc 7:11-16
In illo témpore: Ibat Jesus in civitátem, quæ vocátur Naïm: et ibant cum eo discípuli ejus et turba copiósa. Cum autem appropinquáret portæ civitátis, ecce, defúnctus efferebátur fílius únicus matris suæ: et hæc vídua erat, et turba civitátis multa cum illa. Quam cum vidísset Dóminus, misericórdia motus super eam, dixit illi: Noli flere. Et accéssit et tétigit lóculum. - Hi autem, qui portábant, stetérunt - Et ait: Adoléscens, tibi dico, surge. Et resédit, qui erat mórtuus, et cœpit loqui. Et dedit illum matri suæ. Accépit autem omnes timor: et magnificábant Deum, dicéntes: Quia Prophéta magnus surréxit in nobis: et quia Deus visitávit plebem suam.

Antyfona na Ofiarowanie

Offertorium

Ps 69:2-4
Panie, pośpiesz mi na pomoc; niech się okryją wstydem ci, którzy godzą na Twe sługi.

Ps 69:2, 3, 4
Dómine, ad adjuvándum me festína: confundántur omnes, qui cógitant servis tuis mala.

Sekreta

Secreta

Oczyść nas, miłosierny Boże, aby modlitwy Twego Kościoła, które są Tobie miłe, gdy towarzyszą pobożnej ofierze, stały się milsze po oczyszczeniu naszych dusz.
Przez Pana…

Purífica nos, misericors Deus: ut Ecclésiæ tuæ preces, quæ tibi gratæ sunt, pia múnera deferéntes, fiant expiátis méntibus gratióres.
Per Dominum…

Sekreta wspomnienia

Commemoratio Secreta

Wspomnienie Św. Cyryla Jerozolimskiego, Biskupa, Wyznawcy i Doktora Kościoła
Wejrzyj, Panie, na niepokalaną ofiarę, którą Ci składamy, i spraw przez zasługi św. Biskupa i Wyznawcy Twego Cyryla, byśmy starali się ją przyjąć z czystym sercem.
Przez Pana…

Commemoratio S. Cyrilli Episcopi Hierosolymitani Ecclesiæ Doctoris
Réspice, Dómine, immaculátam hóstiam, quam tibi offérimus: et præsta; ut, méritis beáti Pontíficis et Confessóris tui Cyrílli, eam mundo corde suscípere studeámus.
Per Dominum…

Prefacja

Prefatio

Prefacja Wielkopostna
Zaprawdę godne to i sprawiedliwe, słuszne i zbawienne, abyśmy zawsze i wszędzie Tobie składali dziękczynienie, Panie, Ojcze święty, wszechmogący, wieczny Boże:
Ty przez post ciała uśmierzasz wady, podnosisz ducha, udzielasz cnoty i nagrody, przez Chrystusa, Pana naszego.
Przez Niego majestat Twój chwalą Aniołowie, uwielbiają Państwa, z lękiem czczą Potęgi. A wspólnie z nimi w radosnym uniesieniu sławią Niebiosa, Moce niebieskie i błogosławieni Serafini. Z nimi to, prosimy, dozwól i naszym głosom wołać w pokornym uwielbieniu:

de Quadragesima
Vere dignum et justum est, æquum et salutáre, nos tibi semper et ubíque grátias ágere: Dómine, sancte Pater, omnípotens ætérne Deus: Qui corporáli ieiúnio vítia cómprimis, mentem élevas, virtútem largíris et prǽmia: per Christum Dóminum nostrum. Per quem majestátem tuam laudant Angeli, adórant Dominatiónes, tremunt Potestátes. Cæli cælorúmque Virtútes, ac beáta Séraphim, sócia exsultatióne concélebrant. Cum quibus et nostras voces, ut admítti iúbeas, deprecámur, súpplici confessióne dicéntes:

Antyfona na Komunię

Communio

Ps 70:16-18
Panie, tylko Twą sprawiedliwość będę głosił, Boże, Ty mnie uczyłeś od mojej młodości: a i w starości, i w wieku sędziwym, Ty mnie nie opuść, o Boże.

Ps 70:16-17, 18
Dómine, memorábor justítiæ tuæ solíus: Deus, docuísti me a juventúte mea: et usque in senéctam et sénium, Deus, ne derelínquas me.

Pokomunia

Postcommunio

Prosimy Cię, Panie, nie dozwól, aby niebieskie dary stały się przyczyną
potępienia dla tych, którzy je przyjęli, skoro ustanowiłeś je jako lekarstwo dla Twoich wiernych.
Przez Pana…

Cœléstia dona capiéntibus, quǽsumus, Dómine: non ad judícium proveníre patiáris, quæ fidélibus tuis ad remédium providísti.
Per Dominum…

Pokomunia wspomnienia

Commemoratio Postcommunio

Wspomnienie Św. Cyryla Jerozolimskiego, Biskupa, Wyznawcy i Doktora Kościoła
Panie Jezu Chryste, niech na prośby św. Biskupa Cyryla przyjęty przez nas Sakrament Ciała i Krwi Twojej uświęcił nasze umysły i serca, abyśmy mogli stać się uczestnikami Boskiej natury:
Który żyjesz…

Commemoratio S. Cyrilli Episcopi Hierosolymitani Ecclesiæ Doctoris
Sacraménta Córporis et Sánguinis tui, quæ súmpsimus, Dómine Jesu Christe: beáti Cyrílli Pontíficis précibus, mentes et corda nostra sanctíficent; ut divínæ consórtes natúræ éffici mereámur:
Qui vivis…

Modlitwa nad ludem

Super populum


Módlmy się.
Pochylcie głowy wasze przed Bogiem.
Boże, Stwórco i Rządco Swojego ludu, racz oddalić od niego grzechy, które go nękają, aby zawsze się Tobie podobał i pod Twoją opieką był bezpieczny.
Przez Pana…

Oratio super populum
Orémus.
Humiliáte cápita vestra Deo.
Pópuli tui, Deus, institútor et rector, peccáta, quibus impugnátur, expélle: ut semper tibi plácitus, et tuo munímine sit secúrus.
Per Dominum…