Sobota po 4 Niedzieli Wielkiego Postu

W dzisiejszą sobotę odbywał się ostatni egzamin katechumenów. Teksty Mszy świętej zawierają pouczenie o skutkach sakramentów, które otrzymywali oni na Wielkanoc. Te bogactwa stały się już naszym udziałem. Bóg uwolnił nas spod władzy szatana i udzielił swojego światła. Niestety, wola nasza niejednokrotnie buntowała się przeciw prawu Bożemu. Prosimy, aby Bóg nagiął naszą oporną wolę (sekreta) i dał nam łaskę szczerej skruchy (modlitwa nad ludem).

Introit

Introitus

Iz 55:1
Wszyscy, co pragniecie, zbliżcie się do wód, mówi Pan: a którzy srebra nie macie, chodźcie i pijcie w radości.
Ps 77:1.
Słuchaj, mój ludu, nauki mojej; uszy swoje nakłońcie na słowa ust moich.
Chwała Ojcu…
Wszyscy, co pragniecie, zbliżcie się do wód, mówi Pan: a którzy srebra nie macie, chodźcie i pijcie w radości.

Isa 55:1
Sitiéntes, venite ad aquas, dicit Dóminus: et qui non habétis prétium, veníte et bíbite cum lætítia.
Ps 77:1.
Atténdite, pópule meus, legem meam: inclináte aurem vestram in verba oris mei.
Glória Patri…
Sitiéntes, venite ad aquas, dicit Dóminus: et qui non habétis prétium, veníte et bíbite cum lætítia.

Kolekta

Oratio

Prosimy Cię, Panie, niech nasze gorliwe oddanie przynosi owoce dzięki Twojej łasce: wtedy bowiem podjęte posty przyniosą nam pożytek, gdy się spodobają Twojej ojcowskiej dobroci.
Przez Pana…

Fiat, Dómine, quǽsumus, per grátiam tuam fructuósus nostræ devotiónis afféctus: quia tunc nobis próderunt suscépta jejúnia, si tuæ sint plácita pietáti.
Per Dominum…

Lekcja

Lectio

Czytanie z Księgi Proroka Izajasza.
Iz 49:8-15
Izajasz zapowiada Izraelitom wybawienie z niewoli i powrót do Ziem Obiecanej. Chrystus oswobodził nas z niewoli szatana i wprowadził do swego Kościoła.
To mówi Pan: Czasu łaski wysłuchałem cię i w dzień zbawienia poratowałem cię; i zachowałem cię, i dałem na przymierze ludowi, abyś wzbudził ziemię i posiadł dziedzictwa rozproszone, abyś mówił tym, którzy są w więzieniu: «Wyjdźcie!», a tym, którzy w ciemności: «Ukażcie się!» Będą się paść przy drogach, a po wszystkich równinach pastwiska ich. Nie będą łaknąć ani pragnąć, i nie porazi ich gorąco i słońce; bo który litość ma nad nimi, będzie ich prowadził, a przy zdrojach wód będzie ich poił. I uczynię wszystkie góry moje drogą, a ścieżki moje będą podwyższone. Oto ci z daleka przyjdą, a oto owi z północy i od morza, a ci z ziemi południowej. Chwalcie, niebiosa, i raduj się, ziemio, śpiewajcie, góry, chwałę, bo powiększył Pan lud swój i zmiłuje się na ubogimi swymi! A Syjon mówił: «Opuścił mię Pan, i Pan zapomniał o mnie!» Czyż może zapomnieć niewiasta niemowlęcia swego, aby się nie zlitować nad synem żywota swego? A choćby ona zapomniała, wszakże ja nie zapomnę o tobie — mówi Pan wszechmogący.

Léctio Isaíæ Prophétæ.
Isa 49:8-15
Hæc dicit Dóminus: In témpore plácito exaudívi te, et in die salútis auxiliátus sum tui: et servávi te, et dedi te in fœdus pópuli, ut suscitáres terram, et possidéres hereditátes dissipátas: ut díceres his, qui vincti sunt: Exíte: et his, qui in ténebris: Revelámini. Super vias pascéntur, et in ómnibus planis páscua eórum. Non esúrient neque sítient, et non percútiet eos æstus et sol: quia miserátor eórum reget eos, et ad fontes aquárum potábit eos. Et ponam omnes montes meos in viam, et sémitæ meæ exaltabúntur. Ecce, isti de longe vénient, et ecce illi ab aquilóne et mari, et isti de terra austráli. Laudáte, cœli, et exsúlta, terra, jubiláte, montes, laudem: quia consolátus est Dóminus pópulum suum, et páuperum suórum miserébitur. Et dixit Sion: Derelíquit me Dóminus, et Dóminus oblítus est mei. Numquid oblivísci potest múlier infántem suum, ut non misereátur fílio uteri sui? et si illa oblíta fúerit, ego tamen non oblivíscar tui, dicit Dóminus omnípotens.

Graduał

Graduale

Ps 9:14, 1-2
Tobie, o Panie, biedny się poleca: sierocie Tyś pomocnikiem.
℣. Dlaczego z dala stoisz, o Panie, w czasach ucisku się kryjesz, gdy bezbożny się pyszni, biedny jest dręczony?

Ps 9:14, 1-2
Tibi, Dómine, derelíctus est pauper: pupíllo tu eris adjútor.
℣. Ut quid, Dómine, recessísti longe, déspicis in opportunitátibus, in tribulatióne? dum supérbit ímpius, incénditur pauper.

Ewangelia

Evangelium

Ciąg dalszy ☩ Ewangelii świętej według Jana.
J 8:12-20
Na Wielkanoc wołanie «Lumen Christi – Światłość Chrystusa» wyraża naszą radość z posiadania Chrystusa, światłości świata.
Onego czasu: Odezwał się Jezus do rzesz żydowskich mówiąc: «Jam jest światłość świata, kto idzie za mną, nie chodzi w ciemnościach, ale będzie miał światłość żywota». Rzekli Mu tedy faryzeusze: «Ty sam o sobie świadectwo dajesz; świadectwo twoje nie jest prawdziwe». A odpowiadając Jezus rzeki im: «Chociaż ja świadectwo daję o sobie, prawdziwe jest świadectwo moje, bo wiem, po co przyszedłem i dokąd idę, lecz wy nie wiecie, skąd przychodzę i dokąd idę. Wy sądzicie według ciała, ja nie sądzę nikogo. A jeżeli ja sądzę, sąd mój jest prawdziwy, bo nie jestem sam, ale ja i Ojciec, który mię posłał. A i w prawie waszym jest napisane, że świadectwo dwóch ludzi wiarygodne jest. Ja daję sam o sobie świadectwo i daje świadectwo o mnie Ojciec, który mnie posłał». Rzekli Mu tedy: Gdzież jest Ojciec twój? Odpowiedział Jezus: «Ani mnie nie znacie, ani Ojca mego. Gdybyście mnie znali, zapewne znalibyście i Ojca mego». Te słowa wypowiedział Jezus ucząc w świątyni przy skarbcu. A nikt Go nie pojmał, bo jeszcze nie nadeszła godzina Jego.

Sequéntia ☩ sancti Evangélii secúndum Joánnem.
Joann 8:12-20
In illo témpore: Locútus est Jesus turbis Judæórum, dicens: Ego sum lux mundi: qui séquitur me, non ámbulat in ténebris, sed habébit lumen vitæ. Dixérunt ergo ei pharisæi: Tu de te ipso testimónium pérhibes: testimónium tuum non est verum. Respóndit Jesus et dixit eis: Et si ego testimónium perhíbeo de meípso, verum est testimónium meum: quia scio, unde veni et quo vado: vos autem nescítis, unde vénio aut quo vado. Vos secúndum carnem judicátis: ego non júdico quemquam: et si júdico ego, judícium meum verum est, quia solus non sum: sed ego et, qui misit me, Pater. Et in lege vestra scriptum est, quia duórum hóminum testimónium verum est. Ego sum, qui testimónium perhíbeo de meípso: et testimónium pérhibet de me, qui misit me, Pater. Dicébant ergo ei: Ubi est Pater tuus? Respóndit Jesus: Neque me scitis neque Patrem meum: si me sciretis, fórsitan et Patrem meum scirétis. Hæc verba locútus est Jesus in gazophylácio, docens in templo: et nemo apprehéndit eum, quia necdum vénerat hora ejus.

Antyfona na Ofiarowanie

Offertorium

Ps 17:3
Pan stał się opoką moją i ucieczką, moim wybawicielem, będę mu ufał.

Ps 17:3
Factus est Dóminus firmaméntum meum, et refúgium meum, et liberátor meus: et sperábo in eum.

Sekreta

Secreta

Prosimy Cię, Panie, przyjmij nasze ofiary i przebłagany przez nie zwróć łaskawie ku Sobie nawet oporną naszą wolę.
Przez Pana…

Oblatiónibus nostris, quǽsumus, Dómine, placáre suscéptis: et ad te nostras etiam rebélles compélle propítius voluntátes.
Per Dominum…

Prefacja

Prefatio

Prefacja Wielkopostna
Zaprawdę godne to i sprawiedliwe, słuszne i zbawienne, abyśmy zawsze i wszędzie Tobie składali dziękczynienie, Panie, Ojcze święty, wszechmogący, wieczny Boże:
Ty przez post ciała uśmierzasz wady, podnosisz ducha, udzielasz cnoty i nagrody, przez Chrystusa, Pana naszego.
Przez Niego majestat Twój chwalą Aniołowie, uwielbiają Państwa, z lękiem czczą Potęgi. A wspólnie z nimi w radosnym uniesieniu sławią Niebiosa, Moce niebieskie i błogosławieni Serafini. Z nimi to, prosimy, dozwól i naszym głosom wołać w pokornym uwielbieniu:

de Quadragesima
Vere dignum et justum est, æquum et salutáre, nos tibi semper et ubíque grátias ágere: Dómine, sancte Pater, omnípotens ætérne Deus: Qui corporáli ieiúnio vítia cómprimis, mentem élevas, virtútem largíris et prǽmia: per Christum Dóminum nostrum. Per quem majestátem tuam laudant Angeli, adórant Dominatiónes, tremunt Potestátes. Cæli cælorúmque Virtútes, ac beáta Séraphim, sócia exsultatióne concélebrant. Cum quibus et nostras voces, ut admítti iúbeas, deprecámur, súpplici confessióne dicéntes:

Antyfona na Komunię

Communio

Ps 22:1-2
Pan jest moim Pasterzem: nie brak mi niczego; na zielonych pastwiskach pozwala mi leżeć; prowadzi mnie nad wody, gdzie mogę odpocząć.

Ps 22:1-2
Dóminus regit me, et nihil mihi déerit: in loco páscuæ ibi me collocávit: super aquam refectiónis educávit me.

Pokomunia

Postcommunio

Prosimy Cię, Panie, niech nas oczyści Twój Sakrament i mocą swego działania uczyni miłymi Tobie.
Przez Pana…

Tua nos, quǽsumus, Dómine, sancta puríficent: et operatióne sua tibi plácitos esse perfíciant.
Per Dominum…

Modlitwa nad ludem

Super populum


Módlmy się.
Pochylcie głowy wasze przed Bogiem.
Boże, Ty okazujesz ufającym Tobie raczej miłosierdzie niż gniew; daj nam tak opłakiwać grzechy, które popełniliśmy, abyśmy zasłużyli na łaskę Twego pocieszenia.
Przez Pana…

Oratio super populum
Orémus.
Humiliáte cápita vestra Deo.
Deus, qui sperántibus in te miseréri pótius éligis quam irasci: da nobis digne flere mala, quæ fécimus; ut tuæ consolatiónis grátiam inveníre mereámur.
Per Dominum…