2 Tm 1:12
Wiem, komu zawierzyłem, i pewien jestem, że mocen jest przechować skarb mój aż do onego dnia, Sędzia sprawiedliwy.
Ps 138:1-2
Panie, Ty mnie przenikasz i znasz; Ty wiesz o moim spoczynku i o mym powstaniu.
Chwała Ojcu…
Wiem, komu zawierzyłem, i pewien jestem, że mocen jest przechować skarb mój aż do onego dnia, Sędzia sprawiedliwy.

Boże, któryś cały świat pouczył słowem głoszonym przez św. Pawła Apostoła, daj nam, prosimy Cię, abyśmy czcząc jego nawrócenie zdążali do Ciebie za jego przykładem.
Przez Pana…

Czytanie z Dziejów Apostolskich.
Dz 9:1-22
W one dni: Szaweł dysząc jeszcze groźbami i pragnieniem mordu przeciw uczniom Pańskim, przyszedł do najwyższego kapłana i prosił go o listy do Damaszku do synagog, aby mógł uwięzić i przyprowadzić do Jerozolimy mężów i niewiasty, zwolenników tej nauki, jeśliby ich tam znalazł.
A w czasie drogi, gdy się przybliżał do Damaszku, nagle olśniła go światłość z nieba. I padłszy na ziemię, usłyszał głos, który mówił do niego: «Szawle, Szawle, czemu mnie prześladujesz?» A on rzekł: «Kto jesteś, Panie?» Ów zaś: «Jam jest Jezus, którego ty prześladujesz; trudno ci przeciw ościeniowi wierzgać». A drżący i osłupiały, rzekł: «Panie, co chcesz, abym uczynił?» Pan zaś do niego: «Wstań i wnijdź do miasta, a tam ci powiedzą, co masz uczynić». A mężowie, którzy z nim byli w drodze, stanęli zdumieni, bo głos wprawdzie słyszeli, ale nikogo nie widzieli. Powstał tedy Szaweł z ziemi, a otworzywszy oczy, nic nie widział. I ująwszy go za ręce, wprowadzili do Damaszku. I był tam trzy dni, nie widząc, a nie jadł ani pił.
A był uczeń pewien w Damaszku, imieniem Ananiasz. I rzekł Pan do niego w widzeniu: «Ananiaszu!» A on odpowiedział: «Otom ja, Panie». A Pan rzekł do niego: «Wstań i idź na ulicę, którą zowią Prostą, a szukaj w domu Judy Tarseńczyka, zwanego Szawłem, oto bowiem się modli». (I ujrzał Szaweł w widzeniu męża imieniem Ananiasza, jak wchodzi i wkłada nań ręce, aby wzrok odzyskał.) I odpowiedział Ananiasz: «Panie, słyszałem od wielu o tym człowieku, ile złego uczynił świętym Twoim w Jerozolimie, a i tu ma władzę od najwyższych kapłanów, aby więził wszystkich, którzy wzywają imienia Twego». I rzekł do niego Pan: «Idź, albowiem on jest mi naczyniem wybranym, aby niósł imię moje przed pogan i królów, i synów Izraela. Bo ja go pouczę jak wiele winien wycierpieć dla imienia mego».
I poszedł Ananiasz, i wszedł do domu, a włożywszy nań ręce rzekł: «Szawle, bracie, przysłał mię Pan Jezus, który ci się ukazał w drodze, którąś zdążał, abyś przejrzał i został napełniony Duchem Świętym». I natychmiast spadły z oczu jego jakoby łuski, i odzyskał wzrok, a powstawszy przyjął Chrzest. I przyjąwszy pokarm wzmocnił się.
I przebywał kilka dni z uczniami, którzy byli w Damaszku. A natychmiast głosił w synagogach Jezusa, że jest Synem Bożym. A wszyscy, którzy słyszeli, zdumiewali się i mówili: «Czyż to nie jest ten, co w Jeruzalem prześladował wzywających tego imienia, a tutaj przybył po to, aby ich w więzach zaprowadzić do przedniejszych kapłanów?» Szaweł jednak coraz więcej umacniał się i zawstydzał żydów mieszkających w Damaszku, dowodząc, że Ten jest Chrystusem.

Gal 2:8; 2:9
Ten sam, który w Piotrze był sprawcą apostolstwa żydów, sprawił i we mnie apostolstwo wśród pogan, i poznali łaskę Bożą, która mi jest dana.
℣. Łaska Boża na próżno nie była mi dana, lecz łaska Jego zawsze we mnie trwa. Alleluja, alleluja.
℣. Wielki święty Paweł, naczynie wybrane, prawdziwie godzien jest chwały: zasłużył on na to, by zasiąść na dwunastej stolicy. Alleluja.

Ciąg dalszy ☩ Ewangelii świętej według Mateusza.
Mt 19:27-29
Onego czasu: Piotr powiedział do Jezusa: Otośmy opuścili wszystko i poszli za Tobą; cóż więc otrzymamy?» A Jezus rzekł im: «Zaprawdę powiadam wam, że wy, którzyście za mną poszli, w odrodzeniu, gdy zasiądzie Syn Człowieczy na stolicy majestatu swego, zasiądziecie i wy na dwunastu stolicach, sądząc dwanaście pokoleń Izraela. A każdy, kto by opuścił dom albo braci, albo siostry, albo ojca, albo matkę, albo żonę, albo synów, albo rolę dla imienia mego, stokroć więcej otrzyma i żywot wieczny osiągnie».

Ps 138:17
Ogromnie zaszczyceni są w oczach moich przyjaciele Twoi, Boże; na zawsze jest utrwalone ich władanie.

Dla próśb Twego Apostoła Pawła poświęć, Panie, dary ludu Twojego: miłe Ci są, boś je ustanowił, niech się staną milsze przez modlitwy orędownika.
Przez Pana…

Prefacja o Apostołach
Zaprawdę godne to i sprawiedliwe, słuszne i zbawienne błagać Cię pokornie, Panie, Pasterzu wiekuisty, abyś nie opuszczał swojej owczarni, lecz przez świętych Apostołów swoich otaczał ją ciągłą opieką. Niech ci zwierzchnicy nią kierują, którym jako namiestnikom swojego dzieła zleciłeś władzę pasterską.
Przeto z Aniołami i Archaniołami, z Tronami i Państwami oraz ze wszystkimi hufcami wojska niebieskiego śpiewamy hymn ku Twej chwale, wołając bez końca:

Mt 19:28; 19:29
Zaprawdę powiadam wam, że wy, którzyście opuścili wszystko i za mną poszli, stokroć więcej otrzymacie i żywot wieczny osiągniecie.

Uświęceni zbawiennym Sakramentem, prosimy Cię, Panie, aby nie brakło nam wstawiennictwa tego, pod którego opiekę i rządy nas oddałeś.
Przez Pana…