☩ A. M. D. G. ☩
v5.16.0
Św. Jan urodził się w Damaszku około r. 675. Przez kilka lat pełnił obowiązki «logoteta», tj. przedstawiciela ludności chrześcijańskiej wobec kalifa. Kiedy nie mógł spełniać swoich obowiązków bez narażenia wiary, zrzekł się urzędu i wstąpił do klasztoru św. Saby pod Jerozolimą, gdzie oddawał się modlitwie i nauce. Gorliwie występował przeciw obrazoburcom, nauczając o pożytku, jaki obrazy przynoszą wiernym. Napisał liczne i cenne dzieła teologiczne. Zmarł około roku 749 w klasztorze św. Saby. Jest uważany za ostatniego z Ojców Kościoła Wschodniego.
Ewangelia oraz antyfony dzisiejszej Mszy nawiązują do dawnej tradycji, według której św. Janowi ucięto prawą rękę. Został jednak cudownie uzdrowiony i mógł nadal pisać swoje wiekopomne dzieła. Modlitwy wspominają jego gorliwość w obroni czci obrazów.
Ps 72:24
Tyś ujął mą prawicę; po myśli Twojej wyprowadzisz mnie i wreszcie przyjmiesz mnie do chwały.
Ps 72:1
Jak dobry jest Bóg Izraela dla tych, co są prawego serca!
Chwała Ojcu…
Tyś ujął mą prawicę; po myśli Twojej wyprowadzisz mnie i wreszcie przyjmiesz mnie do chwały.
Ps 72:24
Tenuísti manum déxteram meam: et in voluntáte tua deduxísti me, et cum glória suscepísti me.
Ps 72:1.
Quam bonus Israël Deus his, qui recto sunt corde!
Glória Patri…
Tenuísti manum déxteram meam: et in voluntáte tua deduxísti me, et cum glória suscepísti me.
Wszechmogący, wieczny Boże, Ty ku obronie czci świętych obrazów obdarzyłeś św. Jana nauką z nieba i przedziwną mocą ducha; dzięki jego wstawiennictwu i przykładowi spraw łaskawie, abyśmy naśladowali cnoty i doznawali opieki tych, których wizerunki czcimy.
Przez Pana…
Omnípotens sempitérne Deus, qui, ad cultum sacrárum imáginum asseréndum, beátum Joánnem cœlésti doctrína et admirábili spíritus fortitúdine imbuísti: concéde nobis ejus intercessióne et exémplo; ut, quorum cólimus imagines, virtútes imitémur et patrocínia sentiámus.
Per Dominum…
Czytanie z Księgi Mądrości.
Mdr 10: 10-14
Opatrzność Boża kierowała losami prześladowanego patriarchy Jakuba i Józefa wtrąconego do więzienia. Bóg nie zapomina o swoich męczennikach, lecz wspomaga ich w chwilach cierpień i daje im triumf nad przeciwnikami.
Sprawiedliwego poprowadził Pan drogami prostymi i ukazał mu Królestwo Boże, i dał mu umiejętność rzeczy świętych; wśród trudów czcigodnym go uczynił i dopełnił jego trudów.
W podstępie oszukujących go przybył mu z pomocą i możnym go uczynił. Ustrzegł go od nieprzyjaciół i bezpiecznym uczynił przed oszustami, i dopuścił nań silną walkę, by zwyciężył i przekonał się, iż mocniejsza ponad wszystko jest mądrość. Ona to sprawiedliwego, gdy go sprzedano, nie opuściła, lecz od grzeszników go uwolniła: i zstąpiła z nim do ciemnicy, a w więzieniu go nie zaniechała, aż mu przyniosła berło królestwa i potęgę przeciw tym, którzy go uciskali. I okazała, że kłamcami byli ci, co go oczerniali; i dał mu blask wiekuisty Pan Bóg nasz.
Léctio Epístolæ beáti Jacóbi Apóstoli
Jac 1:12-18.
Caríssimi: Beátus vir, qui suffert tentatiónem: quóniam, cum probátus fúerit, accípiet corónam vitæ, quam repromísit Deus diligéntibus se. Nemo, cum tentátur, dicat, quóniam a Deo tentátur: Deus enim intentátor malórum est: ipse autem néminem tentat. Unusquísque vero tentátur a concupiscéntia sua abstráctus et illéctus. Deinde Concupiscéntia cum concéperit, parit peccátum: peccátum vero cum consummátum fúerit, génerat mortem. Nolíte itaque erráre, fratres mei dilectíssimi. Omne datum óptimum et omne donum perféctum desúrsum est, descéndens a Patre lúminum, apud quem non est transmutátio nec vicissitúdinis obumbrátio. Voluntárie enim génuit nos verbo veritátis, ut simus inítium aliquod creatúræ ejus.
Deus, qui præcínxit me virtúte: et pósuit immaculátam viam meam.
℣. Qui docet manus meas ad prœ́lium: et posuísti, ut arcum æreum, bráchia mea.
Allelúja, allelúja.
℣. Dedísti mihi protectiónem salútis tuæ: et déxtera tua suscépit me. Allelúja.
Deus, qui præcínxit me virtúte: et pósuit immaculátam viam meam.
℣. Qui docet manus meas ad prœ́lium: et posuísti, ut arcum æreum, bráchia mea.
Allelúja, allelúja.
℣. Dedísti mihi protectiónem salútis tuæ: et déxtera tua suscépit me. Allelúja.
Allelúja, allelúja
Ps 25:26 et 28
Dóminus salvávit manum tuam tibi: quia prœ́lia Dómini tu prœliáris. Allelúja.
Ps 143:1
Benedíctus Dóminus, Deus meus, qui docet manus meas ad prœ́lium, et dígitos meos ad bellum. Allelúja.
Allelúja, allelúja
Ps 25:26 et 28
Dóminus salvávit manum tuam tibi: quia prœ́lia Dómini tu prœliáris. Allelúja.
Ps 143:1
Benedíctus Dóminus, Deus meus, qui docet manus meas ad prœ́lium, et dígitos meos ad bellum. Allelúja.
Ps 17:33, 35
Oto Bóg przepasał mnie mocą i nienaganną uczynił mą drogę.
℣. On do bitwy ręce me wyćwiczył i me ramiona, by napiąć łuk spiżowy.
Ps 38:39, 50
Ścigałem mych wrogów i chwytałem ich.
℣. Złamałem ich, nie mogli się podnieść: upadli pod mymi stopami.
℣. Będę Cię przeto sławił wśród narodów, Panie, i psalm będę głosić Twemu imieniu.
Ps 17:33 et 35
Deus, qui præcínxit me virtúte: et pósuit immaculátam viam meam.
℣. Qui docet manus meas ad prœ́lium: et posuísti, ut arcum æreum, bráchia mea.
Tractus
Ps 38:39 et 50
Pérsequar inimícos meos, et comprehéndam illos.
℣. Confríngam illos, nec poterunt stare: cadent subtus pedes meos.
℣. Proptérea confitébor in natiónibus, Dómine, et nómini tuo psalmum dicam.
Ciąg dalszy ☩ Ewangelii świętej według Łukasza.
Łk 6:6-11
Onego czasu: Stało się też w inny szabat, że wszedł do synagogi i nauczał. A był tam człowiek, który miał suchą prawą rękę. I podpatrywali Go uczeni i faryzeusze, czy też będzie w szabat uzdrawiał, aby znaleźć powód do oskarżenia Go. On jednak znał ich myśli i rzekł człowiekowi, który miał uschłą rękę: «Podnieś się i stań pośrodku». A on podniósłszy się stanął. I rzekł do nich Jezus: «Zapytuję was, czy godzi się w szabat dobrze czynić czy też źle, życie ocalić czy zatracić?» I spojrzawszy wkoło po wszystkich, rzekł człowiekowi: «Wyciągnij rękę swoją». I wyciągnął, a przywrócona mu była ręka jego. Ale oni, pełni szaleństwa, mówili między sobą, co by uczynić z Jezusem.
Sequéntia ☩ sancti Evangélii secúndum Lucam
Luc 6:6-11
In illo témpore: Factum est et in álio sábbato, ut intráret Jesus in synagógam et docéret. Et erat ibi homo, et manus ejus déxtera erat árida. Observábant autem scribæ et pharisæi, si in sábbato curáret: ut invenírent, unde accusárent eum. Ipse vero sciébat cogitatiónes eórum. Et ait hómini, qui habébat manum áridam: Surge et sta in médium. Et surgens stetit. Ait autem ad illos Jesus: Intérrogo vos, si licet sábbatis benefácere, an male: ánimam salvam fácere, an pérdere? Et circumspéctis ómnibus dixit hómini: Exténde manum tuam. Et exténdit: et restitúta est manus ejus. Ipsi autem repléti sunt insipiéntia, et colloquebántur ad ínvicem, quidnam fácerent Jesu.
Job 14:7
Drzewo ma nadzieję: jeśli ucięte będzie, znowu się zieleni i odrastają gałązki jego.
Job 14:7
Lignum habet spem: si præcísum fúerit, rursum viréscit, et rami ejus púllulant.
Panie, niech te dary, które Ci ofiarujemy, staną się godne Twojego wejrzenia za łaskawym wstawiennictwem świętego Jana oraz Świętych, których wizerunki czcimy w świątyniach za jego sprawą.
Przez Pana…
Ut, quæ tibi, Dómine, offérimus, dona tuo sint digna conspéctu: beáti Joánnis et Sanctórum, quos ejus ópera expósitos in templis cólimus, pia suffragátio conspíret.
Per Dominum…
Prefacja zwykła
Zaprawdę godne to i sprawiedliwe, słuszne i zbawienne, abyśmy zawsze i wszędzie Tobie składali dziękczynienie, Panie, Ojcze Święty, wszechmogący, wieczny Boże, przez Chrystusa, Pana naszego. Przez Niego Twój majestat chwalą Aniołowie, uwielbiają Państwa, z lękiem czczą Potęgi, Niebiosa i Moce niebios oraz błogosławieni Serafini we wspólnej wysławiają radości. Z nimi to, prosimy, dozwól i naszym głosom wołać w pokornym uwielbieniu:
Communis
Vere dignum et justum est, æquum et salutáre, nos tibi semper et ubíque grátias ágere: Dómine sancte, Pater omnípotens, ætérne Deus: per Christum, Dóminum nostrum. Per quem majestátem tuam laudant Angeli, adórant Dominatiónes, tremunt Potestátes. Cæli cælorúmque Virtútes ac beáta Séraphim sócia exsultatióne concélebrant. Cum quibus et nostras voces ut admítti jubeas, deprecámur, súpplici confessione dicéntes:
Ps 36:17
Ramiona bezbożnych będą połamane, a Pan podtrzymuje sprawiedliwych.
Ps 36:17
Bráchia peccatórum conteréntur, confírmat autem justos Dóminus.
Prosimy Cię, Panie, niech dar, któryśmy przyjęli, stanie się dla nas orężem niebieskim i niech nas otacza opieka św. Jana, wzmożona jednomyślnym wstawiennictwem Świętych, dla których obrazów wywalczył on cześć w Kościele.
Przez Pana…
Sumpta nos, quǽsumus, Dómine, dona cœléstibus armis tueántur: et beáti Joánnis patrocínia circúmdent Sanctórum unánimi suffrágio cumuláta; quorum imágines evícit in Ecclésia esse venerándas.
Per Dominum…