☩ A. M. D. G. ☩
v5.16.0
Maria Franciszka Teresa Martin urodziła się w Alençon w 1873 roku. Wychowana w pobożnej rodzinie chrześcijańskiej i w internacie Benedyktynek w Lisieux, w piętnastym roku życia wstąpiła do klasztoru Karmelitanek i otrzymała imię Teresy od Dzieciątka Jezus. W życiu zakonnym starała się z miłości ku Bogu doskonale spełniać wszystkie, nawet najmniejsze obowiązki. Nazwała tę drogę do doskonałości «małą drogą dziecięctwa duchowego». Widząc, że miłość Boża jest zapomniana, ofiarowała się Bogu jako ofiara za zbawienie świata. Swoje przeżycia duchowe opisała w księdze Dzieje duszy. Zmarła 30 września 1897 roku zapowiadając, że nie przestanie «dobrze czynić na ziemi». Jest patronką misji katolickich.
Pnp 4:8-9
Pójdźże z Libanu, oblubienico moja, pójdź z Libanu, pójdź. Zraniłaś moje serce, siostro moja, oblubienico, zraniłaś moje serce.
Ps 112:1
Chwalcie, o dzieci, Pana, chwalcie imię Pańskie.
Chwała Ojcu…
Pójdźże z Libanu, oblubienico moja, pójdź z Libanu, pójdź. Zraniłaś moje serce, siostro moja, oblubienico, zraniłaś moje serce.
Cant 4:8-9.
Veni de Líbano, sponsa mea, veni de Líbano, veni: vulnerásti cor meum, soror mea sponsa, vulnerásti cor meum.
Ps 112:1
Laudáte, púeri, Dóminum: laudáte nomen Dómini.
Glória Patri…
Veni de Líbano, sponsa mea, veni de Líbano, veni: vulnerásti cor meum, soror mea sponsa, vulnerásti cor meum.
Panie, któryś powiedział: «Jeśli się nie staniecie jako dzieci, nie wejdziecie do Królestwa Niebieskiego»; prosimy Cię, daj nam tak naśladować pokorę i prostotę świętej Dziewicy Teresy, abyśmy osiągnęli nagrodę wieczną.
Który żyjesz…
Dómine, qui dixísti: Nisi efficiámini sicut párvuli, non intrábitis in regnum cœlórum: da nobis, quǽsumus: ita sanctæ Teresiæ Vírginis in humilitáte et simplicitáte cordis vestígia sectári, ut præmia consequámur ætérna.
Qui vivis…
Czytanie z Księgi Proroka Izajasza.
Iz 66:12-14
Chwała św. Teresy ogarnęła cały świat jak rzeka. Równocześnie poznano jej «małą drogę dziecięctwa duchowego», która polega na ufnym rzuceniu się w ojcowskie ramiona Boga.
Tak mówi Pan: «Oto ja wyleję na nią jakby rzekę pokoju i jakby strumień opływający w chwałę pogan, którą pić będziecie; przy piersiach będziecie noszeni, a na kolanach pieścić was będą. Podobnie jak matka pieści, tak ja was będę pocieszał i w Jeruzalem doznacie pociechy.
Ujrzycie i radować się będzie serce wasze, a kości wasze niby trawa się odmłodzą i rozpoznają rękę Pana słudzy Jego».
Léctio Isaíæ Prophétæ
Is 66:12-14
Hæc dicit Dóminus: Ecce, ego declinábo super eam quasi flúvium pacis, et quasi torréntem inundántem glóriam géntium, quam sugétis: ad úbera portabímini, et super génua blandiéntur vobis. Quómodo si cui mater blandiátur, ita ego consolábor vos, et in Jerúsalem consolabímini. Vidébitis, et gaudébit cor vestrum, et ossa vestra quasi herba germinábunt, et cognoscétur manus Dómini servis ejus.
Mt 11:25
Wysławiam Cię Ojcze, Panie nieba i ziemi, żeś te rzeczy zakrył przed mądrymi i roztropnymi, a objawiłeś je maluczkim.
Ps 70:5
Panie, nadziejo moja od młodości mojej. Alleluja, alleluja.
Ps 39:17-19
Rośnijcie jak róża zasadzona nad strumieniem wody, wydawajcie woń miłą jak kadzidło z Libanu, kwitnijcie jak lilia. Roztaczajcie woń, wypuszczajcie wdzięczne gałązki i pieśń pochwalną śpiewajcie, błogosławcie Pana we wszystkich Jego dziełach. Alleluja.
Matt 11:25
Confíteor tibi, Pater, Dómine cœli et terræ, quia abscondísti hæc a sapiéntibus, et prudéntibus, et revelásti ea párvulis.
Ps 70:5
Dómine, spes mea a juventúte mea.
Allelúja, allelúja.
Ps 39:17-19
Quasi rosa plantáta super rivos aquárum fructificate: quasi Libanus odórem suavitátis habete: florete, flores, quasi lílium, et date odórem, et frondete in grátiam, et collaudate cánticum, et benedicite Dóminum in opéribus suis. Allelúja.
Allelúja, allelúja.
Eccli 39:17-19
℣. Quasi rosa plantáta super rivos aquárum fructificáte: quasi Libánus odórem suavitátis habéte: floréte, flores, quasi lílium, et date odórem, et frondéte in grátiam, et collaudáte cánticum, et benedícite Dóminum in opéribus suis. Allelúja.
Ps 33:9; 99:5
℣. Gustáte, et vidéte quóniam suávis estDóminus: in ætérnum misericórdia ejus. Allelúja.
Allelúja, allelúja.
Eccli 39:17-19
℣. Quasi rosa plantáta super rivos aquárum fructificáte: quasi Libánus odórem suavitátis habéte: floréte, flores, quasi lílium, et date odórem, et frondéte in grátiam, et collaudáte cánticum, et benedícite Dóminum in opéribus suis. Allelúja.
Ps 33:9; 99:5
℣. Gustáte, et vidéte quóniam suávis estDóminus: in ætérnum misericórdia ejus. Allelúja.
Cant 2:11-12
Jam hiems tránsiit, imber ábiit, et recéssit.
℣. Flores apparuérunt in terra nostra, tempus putatiónis advénit: vox túrturis audíta est in terra nostra.
Jer 31:3
In caritáte perpétua diléxi te: ídeo attráxi te, míserans tui.
Cant 2:11-12
Jam hiems tránsiit, imber ábiit, et recéssit.
℣. Flores apparuérunt in terra nostra, tempus putatiónis advénit: vox túrturis audíta est in terra nostra.
Jer 31:3
In caritáte perpétua diléxi te: ídeo attráxi te, míserans tui.
Ciąg dalszy ☩ Ewangelii świętej według Mateusza.
Mt 18:1-4
Onego czasu: Przystąpili uczniowie do Jezusa mówiąc: «Któż, mniemasz, jest większy w Królestwie Niebieskim?» A Jezus przywoławszy dziecię postawił je w pośrodku nich, i rzekł: «Zaprawdę mówię wam, jeśli się nie nawrócicie i nie staniecie jako dzieci, nie wnijdziecie do Królestwa Niebieskiego. Ktokolwiek się przeto uniży jako to dziecię, ten jest większym w Królestwie Niebieskim».
Sequéntia ☩ sancti Evangélii secúndum Matthǽum
Matt 18:1-4
In illo témpore: Accessérunt discípuli ad Jesum, dicéntes: Quis, putas, major est in regno cœlórum? Et advocans Jesus párvulum, státuit eum in médio eórum, et dixit; Amen, dico vobis, nisi convérsi fuéritis, et efficiámini sicut párvuli, non intrábitis in regnum cœlorum. Quicúmque ergo humiliáverit se sicut párvulus iste, hic est major in regno cœlórum.
Łk 1:46-49
Uwielbia dusza moja Pana, i rozradował się duch mój w Bogu, Zbawicielu moim. Bo wejrzał na uniżenie służebnicy swojej; uczynił mi wielkie rzeczy, który możny jest.
Luc 1:46-49
Magníficat ánima mea Dóminum: et exsultávit spíritus meus in Deo salutári meo: quia respéxit humilitátem ancíllæ suæ: fecit mihi magna qui potens est.
Prosimy Cię, Panie, niech modlitwa świętej Dziewicy Teresy poleca Tobie nasza ofiarę, aby uroczyście składana ku jej chwale została przyjęta dla jej zasług.
Przez Pana…
Sacrifícium nostrum tibi, Dómine, quǽsumus, sanctæ Terésiæ Vírginis tuæ precátio sancta concíliet: ut, in cujus honóre sollémniter exhibétur, ejus méritis efficiátur accéptum.
Per Dominum…
Prefacja zwykła
Zaprawdę godne to i sprawiedliwe, słuszne i zbawienne, abyśmy zawsze i wszędzie Tobie składali dziękczynienie, Panie, Ojcze Święty, wszechmogący, wieczny Boże, przez Chrystusa, Pana naszego. Przez Niego Twój majestat chwalą Aniołowie, uwielbiają Państwa, z lękiem czczą Potęgi, Niebiosa i Moce niebios oraz błogosławieni Serafini we wspólnej wysławiają radości. Z nimi to, prosimy, dozwól i naszym głosom wołać w pokornym uwielbieniu:
Communis
Vere dignum et justum est, æquum et salutáre, nos tibi semper et ubíque grátias ágere: Dómine sancte, Pater omnípotens, ætérne Deus: per Christum, Dóminum nostrum. Per quem majestátem tuam laudant Angeli, adórant Dominatiónes, tremunt Potestátes. Cæli cælorúmque Virtútes ac beáta Séraphim sócia exsultatióne concélebrant. Cum quibus et nostras voces ut admítti jubeas, deprecámur, súpplici confessione dicéntes:
Pp 32:10-12
Wiódł ją i uczył, i strzegł jak źrenicy oka swego. Jak orzeł rozpostarł swe skrzydła, i wziął ją i nosił na ramionach swoich. Pan sam był jej przewodnikiem.
Deut 32:10-12
Circumdúxit eam, et dócuit: et custodívit quasi pupíllam óculi sui. Sicut aquila expándit alas suas, et assúmpsit eam, atque portávit in húmeris suis. Dóminus solus dux ejus fuit.
Panie, niech niebieskie misterium rozpłomieni nas tym ogniem miłości, dzięki któremu święta Dziewica Teresa samą siebie złożyła Tobie w ofierze miłości za ludzi.
Przez Pana…
Illo nos, Dómine amóris igne cœléste mystérium inflámmet: quo sancta Teresia Virgo tua se tibi pro homínibus caritátis víctimam devóvit.
Per Dominum…